بسم الله الرحمن الرحیم
جناب آقای دکتر غلامی مدیر محترم مرکز مبسوم ، ضمن تبریک ولادت حضرت ولی عصر (عجل الله تعالی فرجه الشریف) و آغاز سال نو؛ با قدردانی از کادر پرتلاش درمان و ابراز صمیمانه ترین دعاها برای آنها؛ آرزو کردند سال 1400، سال گشایش، تندرستی، سرافرازی و سربلندی برای ملت شریف ایران باشد.
ایشان از حضور اعضای محترم شورا تشکر کرده و ادامه دادند: پیرو فرمایشات اساتید گرامی در جلسات مشورتی گذشته مبنی بر برگزاری وبینار سلامت معنوی؛ تلاش کردم به فرمایشات دوستان نظم و نسقی داده شود تا در مسیر مناسبی پیش ببریم و دستورات و مشورتها جنبه عملی پیدا بکند و نتیجه بخش شود.
مستحضرید که بحث سلامت معنوی خیلی مهم و ارزشمند و در کشور مغفول است . در حالی که کشورهای اروپایی و غیر اسلامی و غیر انقلابی، فعالیت های خوبی در این زمینه داشته اند؛ هم تحقیقات مناسبی در ترویج فکر سلامت معنوی در معنای مورد نظرخودشان داشته اند و مقالات مناسبی به چاپ رسانده اند و هم سلامت معنوی در متون آموزشی آنها وارد شده و نیز در حیطه عملی و اجرایی در سطح دانشگاهها یشان اقدامات اساسی داشته اند.
ایشان پیشنهاد دادند که عناوین سیزده گانه را به دو بخش اساسی تقسیم گردد :
یکی بخش مفهوم شناسی ؛ تحت عناوین:
- تحلیل خوانش های متنوع سلامت معنوی ( اشتراک لفظی) ،
- الزامات مفهومی موضوع در بوم زیست ایران اسلامی،
- مولفه ها و مبانی سلامت معنوی در منابع دینی (قرآن و سنت) .
دیگری سلامت معنوی و آموزش پزشکی؛ تحت عناوین:
- ضرورت تدوین مباحث سلامت معنوی در آموزش پزشکی،
- تحول در سیاست های مراکز آموزشی وedc های دانشگاههای کشور ،
- ضرورت شناسایی فرصت ها و ظرفیت ها و باز شناسی موانع و آسیب های پیش رو در توسعه بحث سلامت معنوی.
در این میان ، بعضی از اساتید، موضوع آماده برای ارائه داشتند. مثلا آقای دکتر مهدی زاده اعلام آمادگی کردند که مبحث « سیاست را در سلامت معنوی » را ارائه کنند، یا آقای دکتر نجابت که برای بحث « بررسی سلامت معنوی در مراکز علمی دنیا» آمادگی دارند به نظرم رسید اگر موافق باشید پیش وبینارهایی در جلسات روزهای یکشنبه با همان موضوعات برگزار کنیم تا جرح و تعدیل گردد و مباحث جدی تر و کامل تر در ضیافت ارائه گردد.
لازم به ذکر است که سایر هماهنگی ها انجام شده و ما به اختیار خودمان، اساتید اهل فن و در اندازه بحث را در برنامه ی ضیافت، پیشنهاد می کنیم. دو نیم روز مدنظر است که هر جلسه ای دو میزگرد خواهد بود متشکل از: ارائه کننده، ناقد و دبیر علمی. نهایتا از هشت نفر از اساتید بهره می بریم. البته با توجه به این محدودیت؛ کار به صورت سلسله وار در جلسات هفتگی ادامه می یابد.
عضو محترم و فعال شورای پژوهشی جناب آقای دکتر آسمانی در ادامه به ایراد سخن پرداختند و گفتند : نتیجه آن شد که بحث اصلی را در قالب ضیافت اندیشه خواهیم داشت. اما خوب است شروع کار، با اساتید شناخته شده باشد. مثل دکتر عزیزی، دکتر تابعی ، آقای دژکام و نیز توصیه می شود جهت جذب حداکثری، عمومیت موضوع حفظ شود و مربوط به گروه خاصی نباشد. اگر صلاح بدانید برای جلسات پیش از ضیافت، جهت اخذ امتیاز فرهنگی مکاتبه و پیگیری های لازم ، انجام گردد و اعلان عمومی شود . لحاظ موارد یاد شده موجب می شود برای ضیافت یک معرفی خوبی انجام گرفته و از امکانات دانشکده بهره گیری شود.
مدیر محترم مرکز ضمن تایید سخنان ایشان توضیح فرمودند: حضور آقای دکتر ایمانیه در بحث «سلامت معنوی و آموزش پزشکی» که بیشتر جنبه اجرایی و عملیاتی دارد، مدنظرم بوده است، هم چنین می توان از ایشان به عنوان ناقد در مقالاتی که جنبه اجرایی دارند بهره ببریم. نیز در صدد هستیم در آغاز برنامه از آقای ابوالقاسمی که مقاله علمی و فنی خوبی در دانشنامه سلامت معنوی در مبحث مفهومی، با عنوان « سلامت معنوی در پرتو مطالعات تطبیقی » دارند؛ بهره ببریم.
درادامه خانم دکتر شکرپور عضو محترم شورای پژوهشی و ریاست دانشکده پیراپزشکی به ایراد سخن پرداختند: ایشان ضمن تأیید فرمایشات آقای دکتر غلامی و دکتر آسمانی تأکید کردند که شروع خوب مهم است و اینکه جمع بیشتری در جلسات حاضر باشند. بنابراین جلسات اول و دوم کلیدی و مهم هستند و هم چنین برنامه امتیازگذاری و اعلام آن، پیش از برنامه خیلی کمک کننده و مشوق برای جذب افراد است . به نظرم کلیت مطلب تا الان خیلی خوب برنامه ریزی شده است.
مدیر محترم مرکز آقای دکتر غلامی با تشکر از سرکار خانم دکتر شکرپور و اشاره به آشنایی ایشان با مسایل مدیریتی دانشگاه در سالهای طولانی و مسایل جنبی آن؛ تجربیات ایشان را غنیمت دانستند.
در ادامه سرکار خانم دکتر خیوه بیان کردند : اگر وبینار به صورت قوی برگزار شود اثرگذاری بیشتری خواهد داشت. و مطلوب است در جلسات هفتگی مرکز، معنوی صحبت و هم اندیشی داشته باشیم و اعضای گروه در همین جلسات ، ارائه و توضیحاتی داشته باشند یا اینکه به عنوان ناقد، نظرات خود را بیان کنند ؛ این به نوعی تمرین محسوب می شود و جلسات هفتگی غنی تر خواهد شد. ایشان موضوع سلامت معنوی و خانواده را موضوع خوبی دانستند. و اظهار داشتند : شاخص سلامت معنوی در خانواده هم می تواند راجع به پدر ومادر ، هم حقوق همسر و هم ارتباط والدین و فرزندان و حتی سالمندان باشد. رابطه تغذیه و سبک زندگی با سلامت معنوی، هم موضوعی ارزشمند است.
مدیر محترم مرکز ابراز داشتند: با فرمایش خانم خیوه کاملا موافقم که ما با عناوین کاملا متنوعی روبرو هستیم اما رویکرد ما یکی در ساحت معرفت شناسی و مفهوم شناسی است که کار ما توسعه مفهوم شناسی سلامت معنوی خواهد بود و دیگری ساحت مطالب عملیاتی و اجرایی است که اهمیت دارد و حضرت آقای دژکام اصرار دارند بحث ها از بحث های ذهنی و انتزاعی به سمت و سوی کار اجرایی برود که ذیل این دو موضوع کلان، باید موضوعات کاربردی را به کار گرفت و به بحث گذاشت. به یاری خدا ، در جلسات یکشنبه از اساتید ی بهره می بریم که ما را در این دو جهت یاری برسانند.
دکتر آسمانی پرهیز از پراکنده کاری را مورد دقت قرار داده و فرمودند: باید مشخص شود که جهت حرکت ما رو به داخل دانشگاه است یا رو به بیرون، و بعد از آن می بایست همه ی فعالیتهایمان را به نحو تخصصی ، در همان جهت انتخابی متمرکز کنیم . اگر بناست رو به درون دانشگاه حرکت کنیم فعالیت ها ، به سمت آموزش و منابع درسی و توانمند کردن اساتید متمرکز خواهد بود (که واقعا هم اولویت دارد ) و اگر قرار ما حرکت رو به بیرون است می بایست مثلا خانواده اعضای هیئت علمی یا خانواده دانشجویان را هدف قرار دهیم . جهت حرکت را مشخص می کنیم تا ظرفیت ها نسوزد و همه توان را در همان جهت به کار بگیریم. وقتی جهت کلی مشخص شود؛ تمام این تفهیم های مقدماتی و برنامه های عملیاتی روی همان جهت متمرکز خواهد شد. اگر رو به درون آموزش را انتخاب کنیم تمام مفاهیم نظری در ارتباط با آموزش می شود و از آن طرف هم هر کار عملیاتی که قرار است انجام گیرد در ارتباط با آموزش خواهد بود و به این صورت جمع پذیر خواهد بود. بنابراین ما یک ساختار آموزشی با ابعاد مختلف مدیریتی ، استاد، دانشجو و هرآنچه مرتبط با بحث است تعریف می کنیم و حول همان محور فعالیت می کنیم.
آقای دکتر غلامی تشریح کردند: رویکردی که در پرداختن به بحث سلامت معنوی داریم ؛ یکی در حوزه ی توسعه معرفت و رفع ایراد و اشکالات معرفتی و مفهومی در اصل موضوع است و دیگر آنکه در تد ارک مسیری هستیم که به عملی شدن سلامت معنوی در دانشگاه بینجامد. و البته تاکید و اهتمام ما به بحث درون دانشگاهی است و این فرآیند باید در دو رویکرد فرهنگ سازی و مفهوم شناسی (رفع ایرادات و رسیدن به یک مفهوم جامع و متفق القول در سلامت معنوی) و استفاده از ظرفیتهای عملیاتی دانشگاه در دانشگاه باشد. در مورد اخیر، با جناب آقای دکتر ادراکی مشورت خواهیم کرد و در اولین فرصتی که مقدور باشد پس از پیشنهاد شخصیت ها و تایید دوستان کار اجرایی را در ساعت دانشکده پیش می بریم.
