چکیده

آدمی موجودی مختار وکنشگر است، تلاش می کند آثار عقلانیت را در رفتارهای خود اشراب نماید. اینکه ازمنظردین چه راهکارهایی برای حفاظت ازسلامت کارکردی دستگاه تفکرانسان متصورمی باشد موضوعی قابل تامل است. پژوهش حاضرکه ازنوع توصیفی تحلیلی و به روش کتابخانه ای است، درصدد است با واکاوی منابع دینی نقش نقد و انتقاد را به عنوان راهکاری پالایشی در تعالی دستاوردهای دستگاه عقل بررسی و تحلیل نماید.
یافته های این تحقیق نشان می دهد قرآن بطور تلویحی، ضرورت و خصوصیات نقد را مورد توجه قرار داده، اما احادیث به دلالت مطابقی لغت نقد و انتقاد، ضرورت و ویژگی نقد سازنده را بیان و تاکید نموده است. از میان دلائل ضرورت نقد،مقابله با جهل، لزوم استماع اقوال،ضرورت خیرخواهی واصلاح اجتماعی،اقامه معروف ونهی ازمنکر اهمیت بیشتری دارد. درآداب وچگونگی نقد: ضمن اهتمام به موازین فنی ومنطقی،رعایت موازین اخلاقی تاکید شده است.
کلید واژگان : نقد، انتقاد سازنده، قول سدید، نقد مخرب.